Dyskusja:Instalacja ze źródeł
Kadu
| Uwaga! Zalecanym sposobem instalacji Kadu jest instalacja przy użyciu pakietów instalacyjnych. Instalacji ze źródeł dokonaj tylko, jeśli wiesz co robisz i masz duże doświadczenie w Linuksie. |
Pierwszym krokiem będzie rozpakowanie źródeł. Można to zrobić poleceniem
tar xjf kadu-NumerWersji.tar.bz2
lub prościej używając menadżera plików (Nautilius, Dolphin) Kolejnym krokiem będzie przejście do powstałego katalogu ze źródłami:
cd kadu/
Logujemy się w systemie z uprawnieniami administratora poleceniem:
su Password: "choć nic nie widać to tutaj piszesz hasło root-a i naciskasz ENTER"
Teraz do wyboru mamy dwa sposoby instalacji: za pomocą łatwego programu Instaluj oraz ręcznie. Początkującym polecamy ten pierwszy sposób.
Instalacja za pomocą ./Instaluj (sposób zalecany)
Aby uruchomić program wpisujemy w konsoli
./Instaluj
Pojawi się okno instalatora. W dwóch pierwszych krokach czytamy komunikaty i potwierdzamy je klawiszem Enter.
W kroku trzecim mamy możliwość wyboru trybu instalacji: Prosty i Zaawansowany. Wybieramy Prosty, wybór potwierdzamy Enterem.
Tryb instalatora "Poziom prosty"
Kolejnym krokiem jest wybór jakie moduły mają zostać skompilowane. Podziału dokonujemy w dwóch sekcjach Statyczne i Dynamiczne. Możemy wykorzystać wartości domyślne lub zmienić je. Kolejnym krokiem jest już instalacja.
Tryb instalatora "Poziom zaawansowany"
Poziom zaawansowany jak nazwa wskazuje przeznaczony jest dla zaawansowanych użytkowników, którzy chcą samodzielnie ustalić rzeczy takie jak:
- ścieżka w której ma być zainstalowane Kadu,
- opcje kompilacji:
- -DCMAKE_BUILD_TYPE=Debug - włączenie trybu debugowania,
- -DSIG_HANDLING_ENABLED=OFF - wyłączenie obsługi sygnałów systemowych.
Instalacja
Podczas procesu instalacji na konsoli będzie pojawiało się wiele kodu niezrozumiałego dla zwykłego śmiertelnika :). Jeśli instalacja nie zakończy się komunikatem o błędzie oznacza to, że instalacja się powiodła. Możemy uruchomić teraz Kadu z ikonki znajdującej się w menu systemowym lub wpisując
kadu&
w konsoli wciskając _dwa_ raz przycisk enter.
Instalacja "ręczna", standardowa kompilacja programu dla zaawansowanych użytkowników
Alternatywnym sposobem instalacji Kadu jest Instalacja "ręczna" dla zaawansowanych użytkowników. Po rozpakowaniu źródeł Kadu aby dokonać wyboru modułów, które będą kompilowane musimy wyedytować dowolnym edytorem tekstu ukryty plik .config.
W pliku tym znajdują się dokładne instrukcje dotyczące jego edycji oraz krótkie opisy modułów, więc dobranie odpowiednich modułów nie powinno być problemem.
Sama instalacja składa się z poniższych poleceń:
cd /sciezka_do_katalogu_kadu cmake . //"cmake kropka"
Możemy również uruchomić cmake w wersji interaktywnej podając parametr "-i" przed kropką. W tym momencie pokaże się lista pytań gdzie wybieramy odpowiadające nam opcje.
Następnie w celu skompilowania aplikacji i jej modułów wykonać należy komendę make.
make
W przypadu posiadania procesora wielordzeniowego, można podać parametr -j X gdzie za X można przyjąć liczbę rdzeni + 1, np. make -j3 dla procesora dwurdzeniowego. Spowoduje to wykorzystanie wszystkich rdzeni podczas kompilacji, co znacznie wpłynie na przyspieszenie procesu.
Jeśli cmake nie znajdzie któregoś z pakietów potrzebnych do kompilacji, a on znajduje się w systemie, można mu podać ścieżkę do katalogu w ktorym znajduje sie plik .pc biblioteki za pomocą zmiennej systemowej PKG_CONFIG_PATH
np. export PKG_CONFIG_PATH=/usr/local/lib/pkgconfig
Po poprawnej kompilacji logujemy się w systemie z uprawnieniami administratora poleceniem:
su Password: "choć nic nie widać to tutaj piszesz hasło root-a i naciskasz ENTER"
make install
Jeśli polecenia te nie wypiszą żadnego komunikatu o błędzie oznacza to, że Kadu zostało pomyślnie skompilowane i zainstalowane. Możemy je uruchomić za pomocą komendy
kadu&
wciskając _dwa_ raz przycisk enter lub wybierając odpowiednią opcję z menu systemowego.
Jeśli zechcemy skompilować dodatkowy moduł, po zmianie w pliku .config musimy przejść wszystkie kroki ponownie, przy czym kompilowany będzie tylko nowy moduł, ewentualnie moduły zależne. Nowy moduł można doinstalować za pomocą polecenia make install wywołanego w katalogu modułu.

